اصل لزوم قراردادها

سلام و درود.برای اینکه یک نکته حقوقی واقعاً کاربردی باشد، اجازه دهید به اصل لزوم قراردادها اشاره کنم که در حقوق ایران تحت ماده ۲۱۹ قانون مدنی، به «عقود لازم» معروف است:

قراردادها برای طرفین، حکم قانون را دارند. یعنی وقتی دو نفر چیزی را توافق میکنند (خرید، اجاره، مشارکت، حتی توافق خانوادگی)، آن توافق مثل یک قانون خصوصی برای خودشان الزام آور است و هیچکدام به تنهایی نمی توانند آن را بر هم بزنند، مگر با رضایت طرف مقابل یا به حکم قانون.

نکته طلایی: اگر در قراردادی برای شکستن آن «شرط فسخ» یا «وجه التزام» (جریمه) پیشبینی نکنید، برای خارج شدن از آن نیاز به توافق طرف دیگر دارید. در غیر این صورت، طرف مقابل میتواند هم الزام شما به اجرا را از دادگاه بخواهد و هم ضرر و زیان ناشی از عدم اجرا را مطالبه کند.

یک نکته عملی دیگر: همیشه حتی توافقات ساده را مکتوب کنید و امضا و تاریخ دقیق داشته باشد همینطور شاهدین امضا کنند. در دعاوی حقوقی، «قلم» بر «قول» برتری دارد.

رضا زیرک باش وکیل پایه یک دادگستری پیروز باشید